Heiliging van de zondag

„En God zegende de zevende dag, en verklaarde die heilig.“ (1 Gen. 2,3)

Tafelen van steen

Toen de HEER Zijn redevoeringen met Mozes op de berg Sinaï had voltooid, overhandigde Hij hem twee tafelen der wet, stenen tafelen, die door de vinger van GOD waren beschreven:

III. Gebod: „Gedenk de sabbat, dat ge die heiligt. Zes dagen kunt ge werken en al uw arbeid verrichten, maar de zevende dag is een sabbat voor Jahweh, uw God; dan moogt ge geen arbeid ver­richten, ... Want in zes dagen heeft Jahweh hemel, aarde en zee gemaakt, met al wat er in is; maar op de zevende dag rustte Hij. Daarom heeft Jahweh de sabbat gezegend, en hem voor hei­lig verklaard.“ (Ex. 20,8-11)

Mozes ontvangt de 10 Geboden

De Zwaard-Bisschop doet gelden:

„Geboden van GOD kan men niet veranderen. Aan de geboden, die GOD heeft gegeven, kan geen bisschop, geen paus, überhaupt niemand tornen. Ik ben gekomen om de wensen van GOD bekend te maken. ,Ge zult de zondag heiligen!‘ staat er geschreven. Maar steeds weer wordt er van mij verwacht, dat ik aan de wensen van de mensen tegemoet kom. Mij doet het voor GOD pijn, als er gezegd wordt: ,Wij gaan daarvoor op maandag, dinsdag of woensdag naar de Kerk.‘ Daarmee is het gebod: ,Ge zult de zondag heiligen!‘ niet onderhouden. Zeker, GOD heeft niet gezegd: ,Ge zult op zondag het Heilig Misoffer bezoeken‘, maar de Kerk heeft het in de kerkelijke wet zo vastgelegd en ik zou niet weten waarom ik dit kerkelijk gebod zou moeten opheffen. Want waarmee zou ik de zondag beter kunnen heiligen dan met het Heilig Misoffer? – De zondag is gewoon de dag, die GOD voor zichzelf heeft gereserveerd.

De zondagsplicht is een zelfs door GOD heel ernstig genomen gebod. We hebben mensen die iedere zondag meer dan twee uur naar het Heilig Misoffer rijden en dezelfde tijd weer terug. Ande­ren daarentegen gaan met dit gebod heel slordig om. De Moeder van GOD voorspelde dat er een tijd zal komen dat men tot zeven uur naar een aan GOD welgevallige Heilige Mis moet rijden.

Jullie ervaren dagelijks dat de dagen korter worden, dat de tijd sneller gaat, hoewel de klok schijnbaar niet sneller tikt. De mens realiseert het, merkt het en merkt het toch niet. Veel catastrofen die werden voorspeld zijn al uitgekomen. De mensen zien het en zien het toch niet. De christelijkheid in Europa gaat totaal te gronde, is aan het verdwijnen. Men kan het heel goed zien aan het feit dat steeds minder christenen de zondag heiligen. Velen zeggen: ,Ja, we zien wel dat het in de Kerk niet meer klopt.‘ Maar wat doen ze ertegen? De homoseksuelen, de lesbiennes, de skin­heads, de techno-fans en alles wat er nog is komen op straat voor hun rechten op. Maar de katholieken, de Kerk, het christe­lijke volk zwijgt.

Naar aanleiding van een overstromingsramp, waardoor de land­bou­wers zwaar werden getroffen, werd door de Kerk gezegd dat ze in het hart en gebed hen nabij zijn die nog steeds door de over­stromingsramp zijn gedupeerd enz.

De leiding van de Kerk zou moeten zeggen: ,Jullie vragen je waar­schijnlijk niet af waarom zoiets is gebeurd, want voor het grootste gedeelte is het werken op zondag schuld aan deze ramp. Hooien, maaien, alle arbeid wordt op zondag gedaan. Daaronder moeten de goede mensen nu ook lijden.‘ Hier was een gelegen­heid om over het werken op zondag te praten, maar ze zeggen er geen woord over, alsof de mensen allemaal heiligen zijn en treu­ren met hen.
 

Een christelijk Europa
GOD straft niet, maar de mens straft zichzelf en de duivel lacht. O ja, een verenigd Europa zou goed zijn, heel goed zelfs. Maar dit verenigd Europa, wat nu aan de gang is, is geen eenmaking om sterker te worden, maar dient ter verzwakking. Mijn vader al had de wens dat Europa zich verenige, maar in het christelijk ge­loof opdat het een bolwerk tegen het boze en heel in het bij­zonder tegen de ontkerstening zou zijn.

De eerste christenen betaalden voor hun geloof met het leven. Zulke christenen wens ik me weer. – Houdt de zondag heilig! De mensenvrees moet weg! Bekent het christelijk geloof! Waagt het in de ijver voor de Heer! Overigens: Niet omdat het zo zwaar is, waagt men het niet, maar omdat men het niet waagt, wordt het zo zwaar. En bedenkt, een spreuk zegt: ,Zoals je zondag is, is je sterfdag.‘“